ما ترکمنها در برخی موضوعات فرهنگی تفاوتهایی با سایر اقوام ایرانی داریم همانطور که همه اقوام ایران خصوصیات متفاوت و زبان متفاوتی دارند. نقاط مشترک اقوام ایران به لحاظ تعداد کم است اما به لحاظ عمق و کیفیت بسیار ژرف و عالی است، فقط دو تای آنها کافی است که همه ما را همخون و همدل و همزبان کند: اسلام و ایران. برخی هستند که به خاطر کوته بینی و منافع زود گذر دنیوی خدا را فراموش میکنند و آدمها را به خاطر قومیت، مذهب و زبانشان تحقیر میکنند و متاسفانه این افراد در میان مسئولان محلی بیشتر خود را مینمایانند، همانهایی که گزارشهای کذب به رده های پایتخت نشین میدهند که البته به خاطر ابهاماتی که هست مطرح کردن آن هم طویل و هم بی اثر خواهد بود.

یکی از خصوصیاتی که ترکمنها دارند این است که عادت ندارند با صدای بلند تکبیر بگویند یا صلوات بفرستند هرچند اهل تکبیر و صلوات هستند. به خاطر این ویژگی من دو سه بار شنیدم که چند نفر از مسئولان شهری تهمت کفر به ترکمنها میزدند و همین امر در انجام وظیفه و اعمال و رفتار ایشان هم اثر بد خود را نشان میدهد. چه دلیلی دارد که با ورود رئیس جمهور یا حتی رهبری معظم به مناطق ترکمن نشین ما از سر وکول هم بالا برویم و با داد و فریاد تکبیر و صلوات بفرستیم؟ من نمیدانم این آرام بودن چه اشکالی دارد؟ در اینجا رسم است که وقتی مهمان به خانه می آید از او استقبال کنیم و با تبسم و محبت و آرامش به او سلام کنیم و احترام بگذاریم. من از کتکهایی که بچه های ترکمن - قبل از ورود رهبری و ملاقات ایشان از گنبد در چندین سال پیش – از کلاه کجها خوردند و رهبری آخر سر با هلیکوپتر آمدند، چیزی نمیگویم چونکه این موضوع دیگر عادی شده است. من نمیدانم چرا با من ترکمن مثل یک شهروند درجه دو رفتار میشود، ایکاش کسی دلیلش را به من بگوید حتی اگر غیر منطقی هم بود سعی میکنم درک کنم.

در جنگ تحمیلی ترکمنها هم شهید دادند نه تنها ترکمنهای ایران بلکه تعدادی از ترکمنهای عراق و افغانستان هم در کنار  سایر برادران علیه صدام و استکبار جنگیدند و شهید شدند. البته کسی در این مورد چیزی نمیگوید و من هم از این شهدای عزیز معذرت میخواهم که این موضوع را مطرح کردم.

 و مطلب آخر که دوست دارم بگویم ، ترکمنها در سراسر کشورهای مرزی ایران زندگی میکنند: ترکمنهای عراق –حدود 17درصد جمعیت عراق- ترکمنهای ترکمنستان و افغانستان که در کل جمعیت خیلی زیادی نیستند. آنچه که من دوست دارم اتفاق بیافتد این است که اینها بیشتر با هم ارتباط داشته باشند و از اوضاع و احوال هم بیشتر خبر داشته باشیم و نگذاریم که بیگانگان از ما سوء استفاده کنند. دین ما همیشه اسلام است و ایران وطن و خانه ماست.